خواستم تا بار دیگر چیزی بنویسم 

اما نه قلم نوشت و نه کاغذ نوشته هایم را روی خود حک کرد

چرا که هر دو دانستند که باید دوباره شرح وحال غم مرا بنویسند

قلم در دستانم شکست و کاغذ ها به هوا رفتند

افکارم به هم ریخت و چشمانم با بارش اشکهایم که ژر از درد درون

 بود ارمغان تازه ای به گونه هایم

بخشید

اما در خیال خود همیشه     این رویه را میپروراندم

دوستت دارم...

یه روز دل نشست و با خودش گفت:از این به بعد سنگ میشم...

سنگ شد ورفت میون سنگها نشست اما"

اونجا هم عاشق یه سنگ شد