وقتی اومدی؛ تموم تنهاييهام رو با خودت بردی.

از همون اول می دونستم اومدی که توی قلبم بمونی..... برای هميشه

پس ای نازنين ! ‌ای تنها مونس ! ای عشق :

بمون تا بتونم بمونم .

چرا که اين دل بی حضورت ؛‌ ميهمان غم و تنهاييست . بی حضور تو ؛ نيمی از وجودم فلج می‌شود . بی حضور تو اين سينه تنگ می‌شود . بی حضور تو حتی تصور پرواز هم برايم محال است چرا که تو تنها بال پرواز منی .... پرواز منی که مدتهاست احساس سنگينی می‌کنم اما تو با همان صبوری و مهربانی هميشگی ات دستم را گرفته ای و دل به دلم سپرده ای و کنارم مانده ای .

ای عاشق واقعی ! ای دوست ! ای يار و مونس هميشگی!

در اين راه غير از دل و غير از عشق چيز ديگری ندارم که تقديمت کنم . آن را هم که مدتهاست بی هيچ سخنی ؛ در طبق اخلاص پيشکشت نمودم . تنها از آن يگانه ی مطلق می‌خواهم که تو را برای من و دلم و تنهاييهايم هميشه شاد و سلامت و تندرست حفظ نمايد ............ می‌ستايمت و عاشقانه می‌پرستمت ... تا هميشه .