خواستم تا بار دیگر چیزی بنویسم 

اما نه قلم نوشت و نه کاغذ نوشته هایم را روی خود حک کرد

چرا که هر دو دانستند که باید دوباره شرح وحال غم مرا بنویسند

قلم در دستانم شکست و کاغذ ها به هوا رفتند

افکارم به هم ریخت و چشمانم با بارش اشکهایم که ژر از درد درون

 بود ارمغان تازه ای به گونه هایم

بخشید

اما در خیال خود همیشه     این رویه را میپروراندم

دوستت دارم...